Σε μια πραγματικότητα σκληρής αδιαφορίας... υπάρχει ελπίδα.

Στην κοινωνία του μέσου όρου, της απάθειας σαν αποτέλεσμα, όπου ο κάθε πολίτης φαντάζει ένας απλός αριθμός, αφού στο σύνολο δεν έχει σημασία αν ο διπλανός μας έχει προβλήματα, όπου ο καθένας μας ως αυτοσκοπό τρέφει την προσωπική του καταξίωση όσο πιο ψηλά γίνεται στην πυραμίδα του χρήματος, η ευαισθησία πάει περίπατο.

Η αυταπάτη που πέρασε έμφυτη στον καθένα μας, ουσιαστικά κλείνει τα μάτια μας μπροστά σε κάθε ουσιαστικό πρόβλημα της κοινωνίας μας, αφού συνηθίσαμε ότι η μεγάλη τηλεόρασή, το φίνο ντύσιμο, το γυαλισμένο μηχανάκι, το 50ευρο στην τσέπη και η γυρόπιτα το μεσημέρι είναι ότι ακριβώς χρειαζόμαστε.

Ο άνθρωπος δεν πιστεύει στον εαυτό του. Δεν πιστεύει και έφτασε ή μάλλον τον ανάγκασαν να φτάσει σε σημείο να έχει ανάγκη από άλλους να τον προσέχουν. Να του θεσπίζουν νόμους, όρους και κανόνες. Να τον φυλάνε. Και ως σύνολο φτάσαμε εν τέλη στην αποχαύνωση. Στη μηδενική κρίση. Στην τυφλή αποδοχή του εύκολου και καλογυαλισμένου. Αρκεί να έχουμε την υγειά μας.

Λοιπόν, γι'αυτό το λόγο ο άνθρωπος βρίσκεται προ της καταδίκης του. Γι'αυτό δε μπορεί να αλλάξει αυτό που έρχεται. Και εύχεται μέσο της ψήφου του, αυτούς που θα εκλέξει να τον βγάλουν ασπροπρόσωπο...

Τα αναφέρω αυτά, για να σταθώ σε μια λάμψη. Σε ένα φωτεινό παράδειγμα. Εδώ και χρόνια, κάποια μερίδα ανθρώπων εναντιώθηκε σε κάτι που έκρινε άδικο. Ανήθικο. Πάλεψε χρησιμοποιώντας κάθε μέσο. Απέδωσε σκληρή κριτική προς πάσα κατεύθυνση και δέχτηκε εξίσου από κάθε μεριά. Οι οπαδοί του ΟΦΗ έκαναν την επανάσταση τους. Κόντρα στην απάθεια του συνόλου. Κόντρα στο σύστημα που θέλει την αντίσταση ως παροδική νεανική πράξη.

Τα έβαλαν με θεούς και δαίμονες. Όλοι μας ξέρουμε ποιοί είναι αυτοί που κρατούσαν και κρατούν αιχμάλωτη την ομάδα του Ηρακλείου και πλέον όλοι είδαν τα αποτελέσματα της αιχμαλωσίας αυτής.

Με το Νίκο Μαχλά φαίνεται πως η δικαίωση πλησιάζει πιο κοντά από κάθε άλλη φορά.

Οι καρποί που έσπειραν οι φίλοι του ΟΦΗ, που τόσα χρόνια χόρτασαν από λύπη και οργή, φαίνεται πια να ανθίζουν.

Αποδεικνύουν, πως αν οι άνθρωποι είναι ενωμένοι, πιασμένοι όλοι από τον κοινό τους στόχο και σκοπό, αφήνοντας κατά μέρους τις διαφορές τους, ίσως τελικά και να  μπορούν να δικαιωθούν. Αποδεικνύεται, ότι για να καταφέρεις ακόμα και αυτό που φαντάζει ακατόρθωτο, πρέπει να προσπαθήσεις. Να μην το βάλεις κάτω. Να έχεις πίστη.

Το να πολεμάς για αξίες όπως η ελευθερία και η ανεξαρτησία σημαίνει ήθος και αξιοπρέπεια.

Ίσως τελικά ο ΟΦΗ μας να ελευθερωθεί.

Δυνατά αδέρφια. Μπορούμε.

ΟΦΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ.

Αn Αnti-rαscist OFI fαn

24/06/09

δείτε παλιότερες δημοσιεύσεις κάνωντας κλίκ 

(ΕΔΩ...)

Οι απόψεις και τα άρθρα των φιλάθλων δεν εκπροσωπούν  κατ' ανάγκη τις απόψεις του συνδέσμου μας....